آب در شعر سهراب سپهری

اهل حمامم
پوستم مهتابی است
پدرم دلاک است
سر طاسی دارد
لونگ می اندازد
پدرم شامپویی مصرف کرد
کله اش هی کف کرد
و سپس مویش ریخت
و چه اندازه سرش براق است

حرفه ام دلاکی است
هدف من پاکی است
می نشیند لب سکو آرام
یک نفر با احساس
کودکی را دیدم
می دود در پی صابون و لگن

مشتری های عزیز
لگن خاصره هاتان سالم